Köklü kurumların akılları neden ancak duvara çarpınca
başlarına geliyor?
Hilmi Güvenal, yeni kitabında bu sorunun peşine düşüyor. IBM, NHS,
LEGO, Siemens: Hepsi bir gün duvara tosladı, sonra kendini yeniden
inşa etti. Hepsinde de balyoz şu üç alandan birine indi: Para, hizmet
ya da hukuk-etik. Ama darbeden önce içerideki manzara hep aynıydı:
Sorgulanmayan kurallar, kimsenin bozmaya cesaret edemediği
ritüeller, “Biz bunu her zaman böyle yaptık” cümleleri…
Zamanın tortusu işte budur: Bir zamanlar hayat kurtaran reflekslerin
bugün sistemi tıkayan bir kireç tabakasına dönüşmüş hâli.
Bu kitap, okuyucuya bir reçete değil, bir alet çantası sunuyor. Nesiller
ötesi kurumların yöneticilerine, balyoz inmeden kendi kendilerine teşhis
koymanın ve saygılı yıkımı soğukkanlılıkla yönetmenin yolunu açıyor.
Çünkü zaman, her kurumun işleyişine nüfuz eder. Mesele zamandan
kaçmak değil, bıraktığı tortuyu kazıyıp kurumun çekirdeğini canlı
tutmaktır.
Renk Bilgisi
karışıkçokrenkli