Sinemanın Poetikası

“Sinemanın Poetikası”... kavramın kendisinden de anlaşılacağı gibi –poiesis yani aktif yapma hali– bu¨tu¨n eserleri olduğu gibi, filmi de, yalnızca izleyiciyle karşılıklı ilişkisine teslim etmez. Tam tersine, onun tu¨m gerçekleşme seru¨venini içkinleştirerek kavrar. Göru¨leceği gibi, bu kitapta yazar, ele alma yöntemlerini ve sözu¨, kapsayıcı bakış açısıyla geniş bir interdisipliner alanda kuruyor.
Böylesi bir yaklaşım, doğal olarak, film u¨zerine “olgusal” ve “kavramsal” bilgi u¨retirken, onun verileriyle insanların sinema algısının ve ku¨ltu¨ru¨nu¨n derinleşmesine yönelik pencereleri açacaktır.
Bu kitap 30 yıl boyunca kaleme alınmış makalelerden su¨zu¨lerek ve u¨zerine yeni görgu¨ler inşa edilerek ortaya çıktı. “Taşralı kalma riski” taşıyan, bilim karşıtı dar disiplinlerarasılık tutumuna cevap veren bir eser Sinemanın Poetikası...
“Poetika geleneksel eleştirel ekollerden farklı bir yaklaşım sunar. Doktrinel olarak tanımlanmış yöntemlerle paralel ilerlemez ve belirli bir anlamsal alanı ayrıcalıklı kılmaz. Metinsel özellikleri yorumlamak için sabit bir prosedu¨r çekirdeği ve özgu¨n retorik taktikleri yoktur. Her ne kadar poetika yorumlamayı dışlamasa da, yorumun statu¨su¨ diğer kuramsal yaklaşımlardaki gibi merkezi değildir” diyor yazar; “Poetika doğrudan yorum u¨retmek yerine, filmlerin biçimsel ve anlatısal işleyişini anlamaya yönelik bir çaba olarak konumlanır.”