Balta/zar

“Yazılı ku¨ltu¨ru¨n is¸kencelerle dolu du¨nyasından uzaklas¸ırken, eg?er yeteri kadar s¸anslıysanız, kendinizi go¨ru¨ntu¨nu¨n ve sesin s¸ifa dolu topraklarında bulursunuz. Bu u¨lkede ilerleyen yolcu eninde sonunda kendi kendine s¸u soruyu sormak zorunda kalacaktır: Nedir insana “Bu filmde SI?NEMA var!”, “is¸te HAS SI?NEMA bu!” dedirten? Dreyer’de, Vigo’da bas¸ladıg?ını; Yeni Dalga’da patladıg?ını; bugu¨n ha^la^ seyrek go¨ktas¸ları halinde zaman zaman yag?dıg?ını go¨rdu¨g?u¨mu¨z o som s¸ey nedir?”

Balta/zar, sinemanın imka^n ve vaadi u¨zerine bir deneme, has sinema pes¸inde bir şairin kalem tecru¨besi. İmgenin ve imgede has olanın pes¸inde bir s¸air ic¸in mecra fark etmez, ama şiirinde “bresson’un filminde yaptıg?ını” yapamayacağını kabul eder, “sinema sanatı”na ve mümkünlerine dikkat kesilir. Dreyer’den Godard’a, kurgunun yırtılıp, bakış’ın yaratımın kaosuyla gözgöze geldiği anlarda, şans “zar”la dönecek mi diye bakıyor İzzet Yasar.