Açlık

Gururum terk ettiğim eve dönmeme engel oluyordu. Üstelik verdiğim ödeme sözünü tutama fikri de bana korkunç geliyordu. Bu düşünceleri kafamdan sildim, evdeki sallanan kırık sandalye aklıma gelince kibirli bir ifadeyle güldüm. Kendimi Haegdehaugen’de çift kişilik büyük bir odada hayal etmeye başladım hemen. Odadaki masanın üzerinde tereyağlı ekmek dilimleriyle dolu büyük bir tepsi… Sonrasında bir sürü ekmek ve gümüş bir çatalla birlikte büyük bir et parçası görüntüsü geliyor gözümün önüne. Sonrasında ev sahibemin çay ikram etmek için kapıyı açarak içeri girdiğini düşündüm.